نوحه تعزیه حضرت علی اکبر – درآواز ابوعطا
هفتاد تن زعشق چو از پا دراوفتاد                     پس قرعه اش به نام علی اکبراوفتاد
جان جهان و روح روان آنکه درنخست            در هر صفت شبیه به پیغمبر اوفتاد

تک : شعاع محفلم علی نوردلم ای اکبرمن تاج سرمن
کر : گلستان بلبلم تویی آب و گلم ای اکبرمن تاج سرمن
تک : مکن رخت مصیبت دربرمن ای اکبرمن
کر : جوان نامراد من مکن جدایی              تک : جوان نامراد من مکن جدایی
کر : به مادرای پسرکه کرده بی وفایی 2
تک : هرآنکس درجهان چو من دارد جوان از دیده بارد طاقت ندارد
کر : گلش باشد خزان قدش دائم کمان از دیده بارد طاقت ندارد
تک : برای آن جوان اخگر ببارد طاقت ندارد
کر : گلی که شد خزان دگر چه رنگ وبویی     تک :  گلی که شد خزان دگر چه رنگ وبویی
کر : پس ازتوعالمی نَیَرزَدَم به مویی 2
تک : ببارای میرغم به رُخ اشک اَلَم بهرحسینم آن نورعینم
کر : که شد لوح و قلم به غم ازاین اَلَم بهرحسینم آن نورعینم
تک : زمین وآسمان درشوروشینم بهرحسینم
کر : فغان وناله ازدل ملک برآمد        تک:  فغان وناله ازدل ملک برآمد
همه با هم : فغان زارض و تا الا سَمَک برآمد
فهرست